Proefschrift Christel de Raaff, Obstructive sleep apnea in bariatric surgery

Op maandag 16 september 2019 heeft Christel de Raaff haar proefschrift getiteld ‘Obstructive sleep apnea in bariatric surgery’ verdedigd aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Tijdens dit promotietraject is zij begeleid door haar promotoren prof. dr. H.J. Bonjer en prof. dr. N. de Vries en haar copromotor dr. B.A. van Wagensveld.

Obstructief slaap apneu (OSA) is een aandoening waarbij de bovenste luchtweg gedeeltelijk of volledig collabeert tijdens de slaap. Hierdoor is er onvoldoende oxygenatie en ventilatie en resulteert dit in klinische symptomen zoals ernstige vermoeidheid overdag, een verhoogd risico op het ontwikkelen van cardiovasculaire en metabole comorbiditeiten en het optreden van desaturaties en OSA gerelateerde complicaties perioperatief.
Een belangrijke risicofactor voor OSA is obesitas. In de algemene populatie komt OSA voor bij 2-4%. In de morbide obese populatie (body mass index  40 kg/m2 of  35 kg/m2 met obesitas gerelateerde comborditeiten) komt OSA bij 60-70% voor. Dit maakt OSA een van de meest voorkomende comorbiditeiten bij morbide obesen.
Bariatrische chirurgie komt uit het Grieks en refereert aan de chirurgische behandeling van morbide obesitas. Er bestaan meerdere bariatrische ingrepen, waarbij de meest uitgevoerde ingrepen de gastric bypass (maagverkleining en omleiding van de dunne darm) en gastric sleeve (maagverkleining) zijn. Jaarlijks worden er ruim 600,000 bariatrische ingrepen wereldwijd uitgevoerd, waarvan ruim 12,000 in Nederland.
In de 15 hoofdstukken van dit proefschrift worden verschillende screening methodes beschreven, evenals perioperatieve risico’s met handvatten voor het optimaliseren van goede zorg en postoperatieve uitkomsten zoals verbetering van OSA en gewichtsreductie. In hoofdstuk 12 wordt een consensus richtlijn beschreven, waarin 15 internationale experts tot 58 uitspraken en aanbevelingen zijn gekomen die nuttig zijn voor de klinische praktijk. Dit is de eerste consensus richtlijn over deze specifieke patiëntenpopulatie, die wereldwijd circa 400,000 mensen per jaar betreft.